Uczniowie III ME z wizytą na Politechnice Wrocławskiej
W dniu 16 marca 2026 uczniowie klasy III ME wzięli udział w zajęciach na Politechnice Wrocławskiej.
Po dotarciu na Politechnikę podzieliliśmy się na grupy i rozpoczęliśmy cykl wykładów.
Pierwszy z nich odbył się w laboratorium spalania, które zlokalizowane jest w budynku starej kotłowni. Pokazano nam tam różnice między spalaniem dyfuzyjnym a kinetycznym gazu ziemnego. Zdradzono nam również tajniki projektowania najbardziej efektywnego palnika, który umożliwia całkowite spalanie gazu oraz osiąganie wysokich temperatur przy stosunkowo niewielkich kosztach.
Następnie przenieśliśmy się do drugiego budynku Wydziału Mechaniki i Energetyki, gdzie odbył się kolejny wykład. Dotyczył on rurek ciepła, czyli bardzo innowacyjnego rozwiązania problemu przewodnictwa cieplnego związanego z powstawaniem gradientu temperatury (dużej różnicy temperatur w skrajnych częściach materiału). Problem ten jest szczególnie istotny w przypadku satelitów. Rurka ciepła to w dużym uproszczeniu miedziany pręt, który wewnątrz wypełniony jest wodą oraz posiada dodatkową przestrzeń na parę wodną. Dzięki przemianom fazowym wody, zachodzącym podczas ogrzewania z jednej strony, temperatura rozprowadza się równomiernie po całym materiale. Podczas zajęć przeprowadzaliśmy również eksperymenty z użyciem kamery termowizyjnej oraz obliczaliśmy opór cieplny jednej z rurek. Rurki ciepła stanowią istotną innowację - ich główną zaletą, oprócz bardzo niskiego oporu cieplnego, jest także niewielka masa, co w kontekście lotów kosmicznych ma ogromne znaczenie.
Trzeci wykład, tajemniczo zatytułowany „Separacja tlenu metodami adsorpcyjnymi” , uświadomił nam, że pozyskiwanie tlenu - wykorzystywanego przede wszystkim w medycynie, ale także w procesach hutniczych czy rekreacyjnych - nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać. Zaprezentowana metoda polega na wykorzystaniu sorbentu, czyli materiału stosowanego m.in. w laboratoriach i służbach ratowniczych do pochłaniania kwasów, zasad czy olejów. Sorbentem tym jest tzw. zeolit, który w swojej strukturze chemicznej posiada mikroskopijne pory o wielkości zbliżonej do atomu azotu. Dzięki temu, gdy do kolumny z sorbentem wtłaczane jest pod ciśnieniem powietrze, dochodzi do wychwytywania azotu, a w efekcie otrzymuje się tlen o czystości sięgającej około 95%. Pokazano nam również aparaturę wykorzystywaną w tym procesie oraz wyjaśniono, gdzie w całym tym zagadnieniu znajduje się zastosowanie naszej przyszłej wiedzy zawodowej.
Ostatni wykład poświęcony był polskim wynalazcom i miał na celu zmotywowanie nas do działalności twórczej. Poprzez przedstawienie wielu inspirujących postaci polskiej nauki, takich jak Stanisław Ulam, Jan Szczepanik czy Ignacy Łukasiewicz, zostaliśmy zachęceni do rozwijania zainteresowań naukowych. Wykład pokazał nam, jak wielką rolę w rozwoju świata odgrywa nauka i jak wiele zależy od kreatywności oraz odwagi w poszukiwaniu nowych rozwiązań. Słowa jakie najbardziej zapadły nam w pamięć to, że Inżynierowie tworzą świat, który następnie jest eksploatowany i nad interpretowany przez humanistów.
